Mieszane
Pankration
o stylu
Pankration był konkurencją igrzysk w Grecji: chwyt i uderzenie w jednej walce. Współczesne grupy odtwarzają go z waz, tekstów i przypisów. Nie ma jednej federacji, która byłaby pankrationem tak, jak UWW jest zapaśnictwem.
historia
W starożytności pankration stał obok zapasów i pięściarstwa jako szersze połączenie uderzeń i chwytów niż same zapasy. Dzisiejsze rekonstrukcje i sporty, które pożyczają nazwę, nie są tym samym antycznym turniejem. Przepisów z Olimpii nie można po prostu zastosować do współczesnych zawodów.
jak się walczy
Antyczny obraz to walka w stójce i w parterze, z ciosami i chwytami, bez dzisiejszych rękawic. Współczesna sala może to ćwiczyć jako rekonstrukcję albo jako własny regulamin sportowy. Wtedy trzeba czytać, czyja to zasada, bo jednej nie ma.
charakter treningu
Oceny (nisko / średnio / wysoko) mówią, jak mocno dany element występuje w typowym treningu — to nie ranking siły ani umiejętności.
- nisko — prawie nie występuje albo niewielkie nastawienie.
- średnio — umiarkowanie: bywa, ale nie dominuje.
- wysoko — wyraźnie ważne i regularne w treningu.
- Uderzenia — wysoko
- Chwyt — wysoko
- Kontakt — wysoko
- Zawody — średnio
- Broń — nisko
pokaż pełny profil
Uderzenia
- Pięści — wysoko
- Kopnięcia — średnio
- Kolana — średnio
- Łokcie — nisko
Chwyt
- Klincz — średnio
- Rzuty — średnio
- Obalenia — średnio
- Parter — średnio
- Poddania — średnio
Trening
- Trening solo — nisko
- Praca z partnerem — wysoko
- Tradycja — średnio
- Złożoność techniczna — średnio
- Obciążenie fizyczne — wysoko
- Wytrzymałość — wysoko
- Eksplozywność — wysoko
- Sprzęt — nisko
źródła
- Pankration — Encyclopaedia Britannica
- Pankration — Wikipedia contributors — CC BY-SA 4.0