Przejdź do treści
wiciędze

Chwyty

Shuai Jiao

o stylu

Shuai jiao to chińskie zapasy w kurtce. Styl pekiński i inne odmiany różnią się wejściem i chwytem za rękaw, ale zostają zapasami, nie sandą. Uderzenia nie rozstrzygają tej walki.

rodzaj
  • Sport walki
  • Sztuka walki
  • Tradycyjne
tagi
  • Chwyt
  • Partner
  • Rzuty
  • Tradycja
pochodzenie Chiny
okres Tradycja zapasów, sportowa forma nowożytna
region Azja Wschodnia

historia

Zapasy w kurtce mają w Chinach długą praktykę, a współczesne zawody uporządkowały kategorie i chwyt. Sanda wzięła część rzutów na swoją platformę i dołożyła ciosy. To sąsiedztwo, nie druga nazwa tej samej walki.

jak się walczy

Łapiesz kurtkę i rękaw, wchodzisz biodrem albo nogą i rzucasz. W stylu pekińskim nacisk pada na określone wejścia; inne ośrodki trzymają chwyt inaczej. Nie ma kopnięć punktowanych jak w sandzie ani klinczu kolanem.

charakter treningu

Oceny (nisko / średnio / wysoko) mówią, jak mocno dany element występuje w typowym treningu — to nie ranking siły ani umiejętności.

  • nisko — prawie nie występuje albo niewielkie nastawienie.
  • średnio — umiarkowanie: bywa, ale nie dominuje.
  • wysoko — wyraźnie ważne i regularne w treningu.
  • Uderzenia — nisko
  • Chwyt — wysoko
  • Kontakt — wysoko
  • Zawody — wysoko
  • Broń — nisko
pokaż pełny profil

Uderzenia

  • Pięści — nisko
  • Kopnięcia — nisko
  • Kolana — nisko
  • Łokcie — nisko

Chwyt

  • Klincz — wysoko
  • Rzuty — wysoko
  • Obalenia — wysoko
  • Parter — nisko
  • Poddania — nisko

Trening

  • Trening solo — średnio
  • Praca z partnerem — wysoko
  • Tradycja — wysoko
  • Złożoność techniczna — średnio
  • Obciążenie fizyczne — wysoko
  • Wytrzymałość — średnio
  • Eksplozywność — wysoko
  • Sprzęt — średnio

źródła

  • Shuai jiao — Wikipedia contributors — CC BY-SA 4.0
  • Kung fu — Encyclopaedia Britannica