Chwyty
Sumo
o stylu
Sumo rozstrzyga się w kole: trzeba wypchnąć rywala albo sprawić, by dotknął ziemi czymś innym niż podeszwa stopy. Dozwolone są między innymi uderzenia otwartą dłonią, ale walki w parterze nie ma.
historia
Sumo ma w Japonii długą historię jako rytuał i widowisko, a zawodowa organizacja i ranking powstały później. Rytuał przed walką jest częścią praktyki, a nie ozdobą dorzuconą po drodze.
jak się walczy
Niska pozycja, zderzenie, chwyt za mawashi i próba wypchnięcia albo rzutu. Trening jest ciężki i mocno opiera się na pracy z partnerem.
charakter treningu
Oceny (nisko / średnio / wysoko) mówią, jak mocno dany element występuje w typowym treningu — to nie ranking siły ani umiejętności.
- nisko — prawie nie występuje albo niewielkie nastawienie.
- średnio — umiarkowanie: bywa, ale nie dominuje.
- wysoko — wyraźnie ważne i regularne w treningu.
- Uderzenia — nisko
- Chwyt — wysoko
- Kontakt — wysoko
- Zawody — wysoko
- Broń — nisko
pokaż pełny profil
Uderzenia
- Pięści — nisko
- Kopnięcia — nisko
- Kolana — nisko
- Łokcie — nisko
Chwyt
- Klincz — wysoko
- Rzuty — wysoko
- Obalenia — wysoko
- Parter — średnio
- Poddania — nisko
Trening
- Trening solo — średnio
- Praca z partnerem — wysoko
- Tradycja — wysoko
- Złożoność techniczna — średnio
- Obciążenie fizyczne — wysoko
- Wytrzymałość — średnio
- Eksplozywność — wysoko
- Sprzęt — średnio
źródła
- Sumo — Encyclopaedia Britannica
- Nihon Sumo Kyokai — Japan Sumo Association