katalog

Chwyty

Zapasy

W zapasach olimpijskich mężczyźni rywalizują w stylu wolnym i klasycznym, a zapasy kobiet stosują reguły stylu wolnego. Folkstyle, catch wrestling i różne zapasy ludowe należą do szerszej rodziny zapasów, ale nie są tymi dwoma stylami olimpijskimi.

Chwyty

Judo

Judo to japońska sztuka walki w judogi. W sportowym judo zwycięstwo może przynieść między innymi rzut, unieruchomienie albo dozwolone poddanie, zależnie od regulaminu. Uderzeń nie ma w typowej walce sportowej.

Chwyty

Sumo

Sumo rozstrzyga się w kole: trzeba wypchnąć rywala albo sprawić, by dotknął ziemi czymś innym niż podeszwa stopy. Dozwolone są między innymi uderzenia otwartą dłonią, ale walki w parterze nie ma.

Mieszane

Sambo

Sambo to rodzina sportów walki wywodzących się z tradycji radzieckiej, z odrębnymi formułami sportową i bojową. Sportowe sambo skupia się na rzutach, trzymaniach i dozwolonych dźwigniach, bez uderzeń. Combat sambo dokłada uderzenia do rzutów, trzymań, dźwigni i walki w parterze. To nie jest judo i nie jest tożsame z zapasami olimpijskimi.

Mieszane

Sanda

Sanda to współczesny chiński sport walki związany ze sportowym wushu, zwykle rozgrywany na podwyższonej platformie i łączący pięści, kopnięcia oraz rzuty. Nie jest nazwą hung gar ani wing chun. Z shuai jiao łączy ją stosowanie rzutów, ale sanda dokłada uderzenia i inną płaszczyznę walki.

Chwyty

Aikido

Aikido ćwiczy zejście z linii, rzuty i dźwignie, zwykle z partnerem, który podaje uchwyt. W większości głównych organizacji rywalizacja turniejowa nie jest centrum treningu, choć istnieją odmiany z zawodami lub randori. Broń treningowa to między innymi jo i bokken.

Mieszane

Hapkido

Hapkido to koreańska sztuka dźwigni, rzutów i kopnięć. Od taekwondo dzieli je cel: w hapkido chwyt i dźwignia są podstawą, a nie przerwą w walce na kopnięcia. Linie szkół różnią się tym, ile zostawiają uderzeń, a ile chwytów.

Chwyty

Jujutsu

Jujutsu to nazwa na japońskie szkoły chwytów sprzed judo i na późniejsze klubowe ju-jitsu. Koryu, sportowe duo i samoobrona nie są tą samą praktyką. Judo rozwinęło się ze starszych szkół jujutsu, natomiast brazylijskie jiu-jitsu rozwinęło się później poprzez brazylijską praktykę judo i pokrewnych form grapplingu. Obie praktyki mają własne karty.

Chwyty

Shuai Jiao

Shuai jiao to chińskie zapasy w kurtce. Styl pekiński i inne odmiany różnią się wejściem i chwytem za rękaw, ale zostają zapasami, nie sandą. Uderzenia nie rozstrzygają tej walki.

Chwyty

Bökh

Bökh to mongolskie zapasy Naadam, nie nazwa całego święta. Charakterystyczne są strój zodog i shuudag, chwyt za górę ciała oraz zwycięstwo, gdy rywal dotknie ziemi w sposób określony przez lokalne zasady. Ciosów nie ma.

Chwyty

Ssireum

Ssireum to koreańskie zapasy na pasie satba, na piasku. Obejmujesz rywala za pas i rzucasz tak, by część ciała powyżej kolana dotknęła ziemi. UNESCO wpisało ssireum w 2018 roku jako tradycję wspólną dla obu Korei.

Chwyty

Chidaoba

Chidaoba to gruzińskie zapasy w stroju chokha, z dużym katalogiem chwytów. Przy arenie grają zurna i doli. UNESCO wpisało chidaobę w 2018 roku.

Mieszane

Laamb

Laamb to senegalskie zapasy. W formule avec frappe dochodzą uderzenia, a w formule bez uderzeń zostają chwyty i rzuty. Jedna nazwa nie znaczy jednego regulaminu.

Chwyty

Glíma

Glíma to islandzkie zapasy w pasie, z ruchem po kole; w brokartök, hryggspenna i lausatök zasady chwytu i końca walki różnią się. Uderzeń nie ma.

Chwyty

Alysh

Alysh to środkowoazjatyckie zapasy na pasie, szczególnie w Kirgistanie. Chwyt idzie na pas, a rzut kończy akcję. To nie jest kurash, choć region jest ten sam.

Chwyty

Kurash

Kurash to uzbeckie zapasy w kurtce. Chwyt za połę rozstrzyga rzut, bez walki w parterze po upadku. To nie jest alysh na pasie i nie jest judo, mimo podobnej kurtki.