katalog

Mieszane

MMA

MMA to sport, w którym w jednej walce wolno uderzać i walczyć w parterze, w granicach regulaminu organizacji. Nie ma jednej szkoły. Typowy trening składa boks albo muay thai, zapasy i brazylijskie jiu-jitsu.

Chwyty

Zapasy

W zapasach olimpijskich mężczyźni rywalizują w stylu wolnym i klasycznym, a zapasy kobiet stosują reguły stylu wolnego. Folkstyle, catch wrestling i różne zapasy ludowe należą do szerszej rodziny zapasów, ale nie są tymi dwoma stylami olimpijskimi.

Chwyty

Judo

Judo to japońska sztuka walki w judogi. W sportowym judo zwycięstwo może przynieść między innymi rzut, unieruchomienie albo dozwolone poddanie, zależnie od regulaminu. Uderzeń nie ma w typowej walce sportowej.

Chwyty

Brazylijskie jiu-jitsu

Brazylijskie jiu-jitsu (BJJ) szuka poddania rywala przez dźwignię albo duszenie. Większość pracy odbywa się w parterze, a w sportowym gi i no-gi uderzeń zwykle nie ma.

Chwyty

Sumo

Sumo rozstrzyga się w kole: trzeba wypchnąć rywala albo sprawić, by dotknął ziemi czymś innym niż podeszwa stopy. Dozwolone są między innymi uderzenia otwartą dłonią, ale walki w parterze nie ma.

Mieszane

Sambo

Sambo to rodzina sportów walki wywodzących się z tradycji radzieckiej, z odrębnymi formułami sportową i bojową. Sportowe sambo skupia się na rzutach, trzymaniach i dozwolonych dźwigniach, bez uderzeń. Combat sambo dokłada uderzenia do rzutów, trzymań, dźwigni i walki w parterze. To nie jest judo i nie jest tożsame z zapasami olimpijskimi.

Chwyty

Aikido

Aikido ćwiczy zejście z linii, rzuty i dźwignie, zwykle z partnerem, który podaje uchwyt. W większości głównych organizacji rywalizacja turniejowa nie jest centrum treningu, choć istnieją odmiany z zawodami lub randori. Broń treningowa to między innymi jo i bokken.

Mieszane

Hapkido

Hapkido to koreańska sztuka dźwigni, rzutów i kopnięć. Od taekwondo dzieli je cel: w hapkido chwyt i dźwignia są podstawą, a nie przerwą w walce na kopnięcia. Linie szkół różnią się tym, ile zostawiają uderzeń, a ile chwytów.

Chwyty

Jujutsu

Jujutsu to nazwa na japońskie szkoły chwytów sprzed judo i na późniejsze klubowe ju-jitsu. Koryu, sportowe duo i samoobrona nie są tą samą praktyką. Judo rozwinęło się ze starszych szkół jujutsu, natomiast brazylijskie jiu-jitsu rozwinęło się później poprzez brazylijską praktykę judo i pokrewnych form grapplingu. Obie praktyki mają własne karty.

Mieszane

Pankration

Pankration był konkurencją igrzysk w Grecji: chwyt i uderzenie w jednej walce. Współczesne grupy odtwarzają go z waz, tekstów i przypisów. Nie ma jednej federacji, która byłaby pankrationem tak, jak UWW jest zapaśnictwem.

Chwyty

Shuai Jiao

Shuai jiao to chińskie zapasy w kurtce. Styl pekiński i inne odmiany różnią się wejściem i chwytem za rękaw, ale zostają zapasami, nie sandą. Uderzenia nie rozstrzygają tej walki.

Mieszane

Taijiquan

Taijiquan to chińska praktyka form, pchnięć rąk i własnej wersji sportowej. Nazwa zbiera szkoły, między innymi Chen, Yang, Wu, Sun i Wu (Hao). To nie jest skrót na całe wushu.

Chwyty

Catch wrestling

Catch to zapasy, w których obok rzutu i kontroli jest poddanie: dźwignia albo duszenie. To nie jest olimpijski styl wolny ani klasyczny, bo tam walka nie idzie po dźwignię jako cel.

Chwyty

Luta livre esportiva

Luta livre esportiva to brazylijski grappling bez kimona: obalenia, kontrola i poddania, bez uderzeń. Historycznie stała obok BJJ, a nie jako jego reguła no-gi.

Chwyty

Bökh

Bökh to mongolskie zapasy Naadam, nie nazwa całego święta. Charakterystyczne są strój zodog i shuudag, chwyt za górę ciała oraz zwycięstwo, gdy rywal dotknie ziemi w sposób określony przez lokalne zasady. Ciosów nie ma.

Chwyty

Ssireum

Ssireum to koreańskie zapasy na pasie satba, na piasku. Obejmujesz rywala za pas i rzucasz tak, by część ciała powyżej kolana dotknęła ziemi. UNESCO wpisało ssireum w 2018 roku jako tradycję wspólną dla obu Korei.

Chwyty

Chidaoba

Chidaoba to gruzińskie zapasy w stroju chokha, z dużym katalogiem chwytów. Przy arenie grają zurna i doli. UNESCO wpisało chidaobę w 2018 roku.

Mieszane

Laamb

Laamb to senegalskie zapasy. W formule avec frappe dochodzą uderzenia, a w formule bez uderzeń zostają chwyty i rzuty. Jedna nazwa nie znaczy jednego regulaminu.

Chwyty

Glíma

Glíma to islandzkie zapasy w pasie, z ruchem po kole; w brokartök, hryggspenna i lausatök zasady chwytu i końca walki różnią się. Uderzeń nie ma.

Chwyty

Alysh

Alysh to środkowoazjatyckie zapasy na pasie, szczególnie w Kirgistanie. Chwyt idzie na pas, a rzut kończy akcję. To nie jest kurash, choć region jest ten sam.

Chwyty

Kurash

Kurash to uzbeckie zapasy w kurtce. Chwyt za połę rozstrzyga rzut, bez walki w parterze po upadku. To nie jest alysh na pasie i nie jest judo, mimo podobnej kurtki.